بررسی بازی The Elder Scrolls: Legends

بررسی بررسی بازی بررسی بازی موبایل

همواره در صنعت بازی‌های ویدیویی، این مساله وجود داشته که وقتی یک بازی به محبوبیت فوق‌العاده‌ای دست پیدا می‌کند، بازی‌سازان دیگر هم سعی می‌کنند آثار مشابهی بسازند و روانه بازار کنند تا از هیجان و هایپ به وجود آمده پیرامون آن سبک از بازی‌ها برای فروش بهتر ساخته خودشان بهره ببرند. مثال‌های زیادی برای این دست از بازی‌ها می‌توان زد که شاید Clash of Clans یکی از نمونه‌های بارز آن باشد که پس از موفقیت سوپرسل با این بازی، استودیو‌های زیادی بازی‌های استراتژی مشابهی برای گوشی‌های موبایل منتشر کردند که البته فقط تعداد انگشت‌شماری از آن‌ها توانستند به آثار موفقی تبدیل شوند. در کل مساله‌ای که در این بین اهمیت دارد، این است که صرفا الهام گرفتن از یک بازی برای ساخت بازی‌ای دیگر، به خودی خود مورد بدی نیست؛ بلکه اگر این اقدام مثلا با ایده‌های نو همراه شود، قطعا می‌تواند موجب ساخته‌شدن بازی موفقی شود. این دقیقا همان اتفاقی است که در مورد بازی The Elder Scrolls: Legends ، اولین بازی کارتی بتسدا ، رخ داده و باعث شده تا این بازی با وجود داشتن شباهت‌های غیرقابل انکار با بازی Hearthstone ، بتواند هویت مختص به خودش را هم داشته باشد. 

The Elder Scrolls: Legends از مدت‌ها پیش روی پی‌سی منتشر شده بود و چندی پیش هم برای تبلت‌ها در دسترس قرار گرفت. با این حال این بازی چند روز پیش روی گوشی‌های موبایل نیز منتشر شد و همین بهانه‌ای شد تا سراغ بررسی آن برویم. البته توجه داشته باشید که این بررسی، در مورد تجربه کلی بازی The Elder Scrolls: Legends است و صرفا محدود به نسخه‌ای از آن روی یک پلتفرم خاص نیست؛ چرا که اولا شخصا بازی را هم روی پی‌سی و هم روی گوشی اندرویدی تجربه کرده‌ام و از آن مهم‌تر تجربه بازی روی پلتفرم‌های مختلف تفاوتی ندارد و تنها شاهد یک سری تفاوت‌های خیلی جزئی در رابط کاربری هستیم. 

بررسی بازی The Elder Scrolls: Legends

شطرنج با اینکه یکی از قدیمی‌ترین بازی‌ها است، اما هنوز هم محبوبیت خیلی زیادی دارد و دلیل آن، این است که در شطرنج شما می‌توانید توانایی ذهنی خودتان را در بازی‌ای که طرفین آن از حیث داشتن مهره‌ها هیچ مزیتی بر همدیگر ندارند، به رخ حریف بکشید. این اصلی بسیار مهم در یک بازی دونفره است که اگر رعایت نشود و یک طرف بنا به هر شکلی برتری ناعادلانه‌ای نسبت به حریف داشته باشد، لذت بازی از بین خواهد رفت. چنین موردی درباره بازی‌های کارتی هم صدق می‌کند و اگر یک بازی‌ساز نتواند بالانس خوبی در بازی ایجاد کند، لذت بازی به کل از بین خواهد رفت. منظورم این است که شما زمانی از یک بازی کارتی لذت خواهید برد که حس کنید تصمیم‌های درست و اشتباه خودتان باعث پیروزی و شکست‌تان می‌شوند و نه عوامل دخیل دیگر مثل قدرت‌مند بودن کارت‌های حریف. بازی Hearthstone این بالانس را به شکل خوبی در خود دارد و به همین دلیل هم از آن به عنوان یک بازی موفق یاد می‌شود و حال به جرات می‌توانم بگویم که The Elder Scrolls: Legends هم با وجود نقص‌هایی، این ویژگی مثبت بسیار مهم را در خود دارد. 

در The Elder Scrolls: Legends شاهد تنوع خیلی بالایی از کارت‌ها هستیم. علاوه بر این، شما می‌توانید مجموعه کارت خودتان را با محوریت دو ویژگی بچینید؛ ویژگی‌هایی مثل قدرت، چالاکی، هوش و موارد دیگر که همین امر باعث می‌شود تا هر بازیکن بتواند بسته به سبک بازی و علاقه‌مندی‌های خود، مجموعه کارت دلخواهش را بچیند و علاوه بر آن، بازی حس و حالی شبیه به بازی‌های نقش‌آفرینی هم پیدا کند. این یک خلاقیت جالب در بازی است که باعث شده تنوع خوبی را در چینش کارت‌ها شاهد باشیم. اما این مساله کاملا پتانسیل این را دارد که تعادل موجود در بازی را به هم بزند و باعث شود که مثلا یک نوع خاص از کارت‌ها، نسبت به دیگری برتری داشته باشد. اما خوشبختانه همان‌طور که اشاره شد، چنین مشکلی را در The Elder Scrolls: Legends شاهد نیستیم و بتسدا با طراحی هوشمندانه کارت‌ها باعث شده تا بازی تعادل خیلی خوبی داشته باشد. به همین دلیل هم پس از اینکه مسابقه‌ای با یک گیمر دیگر را ببرید یا واگذار کنید، این حس به سراغ‌تان خواهد آمد که دلیل این پیروزی یا شکست، تنها تصمیم‌های درست یا اشتباه خودتان بوده است. در نتیجه می‌توان گفت که بخش‌هایی از بازی The Elder Scrolls: Legends که در آن مشغول رقابت با گیمر‌های دیگر هستید، کاملا مبتنی بر توانایی‌های شما در بازی و چینش درست کارت‌هایتان است و این وسط المان‌های دیگر تاثیر خیلی زیادی ندارند. (البته در هر بازی کارتی المان شانس هم تا حدودی دخیل است)

بررسی بازی The Elder Scrolls: Legends

حال شاید این سوال برای‌تان پیش آمده باشد که چرا گفتم بخش‌هایی از بازی که در آن مشغول رقابت با گیمر‌های دیگر هستید مبتنی بر توانایی‌های شما هستند؟ خب راستش را بخواهید یکی از مشکلات بازی را در بخش Solo Arena آن می‌دانم. در ادامه بیش‌تر راجع به حالت‌های بازی صحبت خواهیم کرد، اما در اینجا ذکر همین مورد کافی است که Solo Arena بخشی از بازی است که در آن با پرداخت مقداری پول یا استفاده از بلیت (که با پول واقعی قابل خرید است)، می‌توانید وارد یک رقابت جذاب شوید که در آن باید ابتدا چند دشمن معمولی را که توسط هوش مصنوعی کنترل می‌شوند شکست دهید و در نهایت هم باس را از بین ببرید تا جوایزی به دست بیاورید. اما این بخش از بازی، مشکلی دارد که آسیبی جدی به تعادل آن زده است و آن هم اینکه در حین مبارزه‌های این بخش، همواره این حس به سراغ‌تان خواهد آمد که انگار کارت‌های حریف، دقیقا بر اساس تصمیم‌های شما چیده می‌شوند و برای مثال ممکن است یک کارت قدرتمند داشته باشید و پس از انداختن آن، طرف مقابل کارتی با هزینه خیلی کم را استفاده کند که این کارت قدرتمند شما را به راحتی از بین می‌برد. شاید چند بار رخ دادن این مساله تصادفی به نظر برسد، اما در این حالت بازی آن‌قدر چنین اتفاقاتی رخ می‌دهد که گاهی این حس به من دست می‌داد که انگار رقابت‌های این بخش کاملا از پیش تعیین‌شده هستند؛ مخصوصا که در حالت‌های گیمر در برابر گیمر بازی شاهد چنین مشکلی نیستیم و این یکی از ایراد‌های بازی است که بتسدا باید برای رفع آن و ایجاد تعادل بهتر در این بخش، تلاش کند. 

اما یکی دیگر از ویژگی‌های بارز The Elder Scrolls: Legends داشتن خلاقیت‌هایی در مقایسه با دیگر بازی‌های کارتی و مخصوصا Hearthstone است؛ خلاقیت‌هایی که اگر در بازی نبودند، باعث می‌شد تا The Elder Scrolls: Legends هم یک تقلید صرف از Hearthstone باشد. یکی از این موارد، وجود دو لاین در زمین بازی است؛ به این صورت که شما یک لاین در سمت چپ و یک لاین در سمت راست مشاهده خواهید کرد و مثلا اگر کارت رقیب در لاین چپ باشد و کارت شما در لاین راست، قادر نخواهید بود به کارت رقیب ضربه وارد کنید. به بیان دیگر، تنها کارت‌هایی که در یک لاین مشابه باشند می‌توانند به هم ضربه بزنند. این مساله عمق استراتژیک خیلی خوبی به بازی بخشیده و انتخاب لاین درست در هنگام استفاده از کارت‌ها، گاهی می‌تواند حتی تعیین‌کننده شکست یا پیروزی شما باشد. در نتیجه این مساله بازی را بیش‌تر به سمت یک اثر «مهارت-محور» سوق داده است. 

بررسی بازی The Elder Scrolls: Legends

بازی تغییرات ریز و درشت دیگری هم در مقایسه با Hearthstone دارد که برخی از آن‌ها تغییراتی خنثی هستند و برخی هم مثل محدود نبودن میزان مجیکا (که نقش مانا در Hearthstone را دارد) به ۱۰، مثبت. این محدود نبودن میزان مجیکا به ۱۰ مانند Hearthstone، باعث شده تا زمانی که بازی‌ها طولانی‌تر می‌شوند، شاهد استفاده از کارت‌های فوق‌العاده قوی توسط طرفین باشیم و همین امر هم باعث شده تا هیجان بازی به مراتب در رقابت‌های طولانی‌تر، بیش‌تر شود. در کل حس می‌کنم به اندازه کافی در مورد خودِ گیم‌پلی The Elder Scrolls: Legends توضیح دادیم و در پایان هم باید به این موضوع اشاره کنیم که مهم‌ترین مساله در گیم‌پلی این بازی، این است که حداقل در حالت‌های گیمر در برابر گیمر (که مهم‌ترین حالت‌های بازی هم هستند و بیش‌تر زمان‌تان را صرف آن‌ها خواهید کرد)، تقریبا ۹۰ درصد از برد و باخت به تصمیم‌های خودتان بستگی دارد و هرگز حس نخواهید کرد که بازی به شکل ناعادلانه‌ای به رقیب شما کمک می‌کند و این مساله، مخصوصا در یک بازی رایگان، بسیار مهم و باارزش است. 

در طول متن و همچنین در مطلب معرفی بازی، به حالت‌های بازی مختلف در The Elder Scrolls: Legends پرداخته‌ایم. این بازی حالت‌هایی چون بخش داستانی، بخش رقابت با گیمر‌های دیگر و آرنا‌های تک‌نفره و چندنفره را دارد که ضعف آن در بخش آرنای تک‌نفره را توضیح دادیم و به بالانس بودن گیم‌پلی بازی در بخش‌های چندنفره نیز پرداختیم. اما یکی دیگر از بخش‌های بازی، قسمت داستانی آن است که خب می‌توان آن را یک بخش جذاب دانست. لزوما کسی از یک بازی کارتی، انتظار داشتن یک بخش داستانی را ندارد و همین که بازی بتواند رقابت‌های جذابی ارائه کند، کافی است. اما بازی‌هایی را در این سبک داشته‌ایم که سراغ بخش داستانی هم رفته‌اند و The Elder Scrolls: Legends هم یکی از همین بازی‌ها است. درست است که نباید از این بخش بازی انتظار داستانی در حد و اندازه نسخه‌های نقش‌آفرینی سری الدر اسکرولز داشته باشیم، اما به هر حال بازی در این بخش دو وظیفه دارد که اولی روایت یک داستان خوب است و دومی هم آشنا کردن گیمر با مکانیزم‌های مختلف بازی است که می‌توان گفت The Elder Scrolls: Legends به هر دو وظیفه‌اش به بهترین شکل ممکن عمل می‌کند. در این بخش از بازی شاهد ۲۰ مرحله هستیم که در هریک باید با موجودی مبارزه کنید و در لابه‌لای این مبارزه‌ها هم داستان بازی برای‌تان روایت خواهد شد. البته بازی یک بخش داستانی دیگر هم دارد که برای تجربه آن، باید پول بپردازید و DLC بازی را خریداری کنید. 

بررسی بازی The Elder Scrolls: Legends

The Elder Scrolls: Legends یک بازی رایگان است و مشکلی که این بازی‌ها می‌توانند با آن دست و پنجه نرم کنند، این است که برخی کاربران بتوانند با پرداخت پول شانس موفقیت خود را در بازی افزایش دهند. راستش را بخواهید درست است که با استفاده از پول واقعی می‌توان پک‌های کارت جدیدی خریداری کرد و سریع‌تر به کارت‌ها دسترسی داشت، اما این مساله خیلی باعث نمی‌شود که فردی بتواند موفقیت خود را تضمین کند؛ چرا که پیش‌تر هم اشاره کردیم در The Elder Scrolls: Legends همه چیز در نهایت به توانایی شما در بازی و تصمیم‌گیری درست بستگی دارد و این مساله بیش‌تر از خود کارت می‌تواند تضمین‌کننده پیروزی یا شکست‌تان باشد. علاوه بر این، به عنوان یک بازی رایگان، جوایزی که در بازی دریافت می‌کنید هم شرایط خوبی دارد و بتسدا در این زمینه خیلی با خساست عمل نکرده است! با ارتقای سطح‌تان در بازی یا انجام ماموریت‌های مختلف، جوایز مختلفی شامل سکه یا پک کارت دریافت خواهید کرد و اگر کمی صبر و حوصله داشته باشید، با همین سکه‌های جمع‌شده هم می‌توانید به راحتی در آرنا‌ها رقابت یا پک‌های مختلف را خریداری کنید. 

Legends به هر حال نسخه‌ای از سری الدر اسکرولز است و به جرات می‌توان گفت که این مجموعه در کنار مجموعه‌هایی چون وارکرفت، ارباب حلقه‌ها یا وارهمر، از جمله بزرگ‌ترین و غنی‌ترین مجموعه‌های فانتزی است. به همین دلیل هم دست بتسدا در طراحی کارت‌های بازی باز بوده و خوشبختانه این شرکت هم از این آزادی عمل نهایت استفاده را برده و کارت‌های زیبا و متنوعی را در جریان بازی شاهد هستیم که طرفداران این مجموعه کاملا با آن‌ها ارتباط برقرار خواهند کرد. علاوه بر این، موسیقی هم به همان زیبایی است که در بازی‌هایی چون اسکایریم تجربه کرده بودیم و بازی از این نظر هم کم و کاستی ندارد. تنها مشکلی که شاید از حیث صوتی و بصری در بازی به چشم بیاید، یکنواخت شدن محیطی است که در آن با حریف رقابت می‌کنید. شاید این ایراد خیلی به چشم نیاید، اما خب طراحی این بخش از بازی کمی زیادی ساده است و مثلا سازندگان می‌توانستند چندین محیط طراحی کنند و به صورت تصادفی بین آن‌ها جابه‌جا شوند و تغییرات این محل را تنها به عوض شدن یک سری عکس خلاصه نکنند. 

بررسی بازی The Elder Scrolls: Legends

در کل، این روز‌ها بازی‌های کارتی زیادی را برای پلتفرم‌های مختلف شاهد هستیم و در بین این آثار، The Elder Scrolls: Legends بازی‌ای است که می‌تواند خود را به عنوان یک بازی موفق مطرح کند؛ بازی‌ای که با وجود داشتن شباهت‌هایی به Hearthstone و الهام‌گیری از آن، حس و حال خاص خودش را منتقل می‌کند و مخصوصا موفق می‌شود آن حس حماسی و فانتزی سری الدر اسکرولز را به خوبی ارائه کند و در نتیجه برای طرفداران این مجموعه، لذت‌بخش‌تر هم خواهد بود. به شخصه خیلی اعتقادی به مقایسه بازی‌ها ندارم و به همین دلیل هم پیشنهاد می‌کنم اگر از طرفداران بازی‌های کارتی هستید، The Elder Scrolls: Legends را نه به عنوان جایگزین Hearthstone که به عنوان یک بازی کارتی لذت‌بخش در کنار Hearthstone تجربه کنید و از سوییچ کردن بین دنیای‌های وارکرفت و الدر اسکرولز لذت ببرید و در هر دو بازی، گیم‌پلی متعادل و هیجان‌انگیزی را تجربه کنید.

در زومیت بخوانید

شما ممکن است این را هم بپسندید

از "زومیت" بیشتر بخوانید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *